Ot Louw

Mijn eerste speciaalbier dronk ik op 27 december 1965 net over Zeeuws-Vlaamse grens bij Sluis in België. Iemand van ons had gehoord over het fameuze trappistenbier. Toen heb ik de Westmalle’s geproefd. Whow! Dat was wat anders dan pils! Nog ruim 10 jaar waren we in Nederland aangewezen op laatstgenoemd smakeloos vocht eer Hertog Jan en ’t IJ hun eerste alternatieve brouwsels op de markt brachten. In de tussentijd nam ik altijd bier mee vanuit het Verenigd Koninkrijk en België. Met name de Schotse bieren hadden toen mijn voorkeur, alsmede enkele Engelse brouwerijen. Vanaf eind jaren ’80 kwam in Nederland de stroomversnelling op gang en konden we langzamerhand in eigen land van wat fatsoenlijker brouwsels genieten.

Ik zocht diverse brouwers op en raakte bevriend met enkelen van hen. Twee jaar geleden heb ik voor het clubje waarmee ik in 1965 Westmalle dronk een jubileumbier gebrouwen in Raalte.

Verzamel etiketten van zelf-gedronken bieren, inmiddels zo’n 16.000.

Bierkeuze Ot Louw

KRACHTIG – De Eem

Allereerst ben ik goed bevriend met de brouwer van dit bier, Ruud van Moorst. Dus, zult u zeggen, hij kiest het bier van zijn vriendje!

U heeft dan gelijk, maar bedenk dat die vriendschap voortduurt OMDAT hij van die prachtige bieren maakt.

Ik hou van bieren met een forse moutstort, wat een mooie stevige body aan het bier geeft. Dit bier is bovendien prachtig in balans. Koffie, chocola, dankzij de carafamouten. Mooi gebalanceerde hopgift met de bekende cascade en citra en de minder bekende Pacific Gem en Green Bullit. Dit levert een heerlijk bitterestout op met een bitterheid van 55 EBU. Het is uiteraard geen doordrinkertje met zijn 9,8% alcohol, maar een bier waar ik gauw twee uur lang rustig van weet te genieten.

Uiteraard ben ik heel benieuwd of Ruud – in zijn eigen, nieuwe brouwerij in Elburg – zijn Krachtig net zo smakelijk weet te brouwen. Daar hoop en reken ik op.

En mensen, denk erom, zet dit bier NIET in de koelkast, maar drink het op 10º C!